آنچه ما«توصيف» مي‌ناميم ابزارهايي براي كاربردهايي ويژه هستند. به يك نقشه‌ي دستگاه، يك نماي عرضي، يك نقشه‌ي ساختماني با اندازه‌هاي آن، كه مهندسي پيش چشم دارد فكر كنيد. توصيف را يك تصوير واژگاني از واقعيتها انگاشتن چيزي گمراه كننده در خود دارد: آدمي مي‌خواهد فقط به تصويرهايي از آنگونه كه بر ديوارها آويخته است بينديشد: كه به نظر مي‌رسد فقط نشان مي‌دهد فلان چيز چگونه مي‌نمايد، به چه مانند است، (اين تصويرها انگار كه بي‌مصرف باشند.)

هميشه فكر نكنيد آنچه را مي‌گوييد از روي واقعيتها مي‌خوابند؛ و اينها را طبق قاعده‌ها در واژه‌ها تصوير مي‌كنيد. چون حتي در اين صورت بايد در حالت خاص قاعده را بدون داشتن رهنمود به كار مي‌بستد.