كسي تصويري رسم مي‌كند تا نشان دهد يك صحنه‌ي تئاتري را چگونه تصور مي‌كند. و حالا من مي‌گويم: اين تصوير يك كار ويژه‌ي دو گانه دارد: به ديگران اطلاع مي‌دهد، همان گونه كه تصويرها يا واژه‌ها اطلاع مي‌دهند- اما براي آن كسي كه اطلاع مي‌دهد يك بازنمايي(يا تكه‌اي اطلاع؟) از گونه‌اي ديگر است: براي او تصويري از صورت ذهني اوست به گونه‌اي كه براي هيچ‌كس ديگر نمي‌تواند باشد. براي او تأثر خصوصيش از تصوير به معني آنچه تصور كرده بود است، اما به مفهومي كه براي ديگران نمي‌تواند چنين معنا داشته باشد».- و من چه حق دارم در اين حالت دوم از بازنمايي يا تكه‌اي اطلاع سخن بگويم- اگر اين واژه‌ها در حالت نخست درست به كار رفته بوده باشند؟