واژه‌ها چگونه به احساسها ارجاع مي‌دهند؟ اينجا به نظر نمي‌رسد مسأله‌اي وجود داشته باشد؛ آيا هر روز درباره‌ي احساسها صحبت نمي‌كنيم، و به آنها نام نمي‌دهيم؟ اما چگونه پيوند بين نام و چيز ناميده شده برقرار مي‌شود؟ اين پرسش برابر است با اين كه: چگونه انسان معناي نامهاي احساسها- مثلاً معناي واژه‌ي«درد»- را ياد مي‌گيرد؟. اينجا يك امكان هست: واژه‌ها با بيانهاي ابتدايي، و طبيعي، احساس پيوند دارند و به جاي آنها به كار مي‌روند. بچه‌اي افتاده و گريه مي‌كند؛ اما سپس بزرگسالان با او صحبت مي‌كنند و ابراز عاطفه و بعد از آن جمله‌ها، را به او مياموزند. «رفتار درد» جديدي را به بچه مياموزد.

«پس ميگوييد واژه‌ي«درد» در واقع به معني گريه كردن است؟»- بر عكس: بيان شفاهي درد جانشين گريه مي‌شود و آن را توصيف نمي‌كند

زيرا چگونه مي‌توانم تا آنجا جلو بروم كه بكوشم از زبان براي وساطت بين درد و بيان آن استفاده كنم؟